باب سى و نهم در حسبت بر كفشگران كفشگران نبايد آگنه « 1 » را در كفش زياد كنند ، زيرا در اين صورت غده پيدا مىكند ، و چرم پروردهء طايفى « 2 » به كار برند نه چرم فطير . و كفش را با نخى كه از قلب كتان به دست مىآيد بدوزند و طول نخ بيشتر از يك ذراع نباشد تا ساييده نشود و با سوزن بلند بدوزند و با موى خوك ندوزند ، زيرا بنا به مذهب شافعى ناپاك است ، اما مالك و ابو حنيفه پاك مىدانند و احمد ( ابن حنبل ) مكروه مىشمارد . كفشگران كه كفش زنان را مىدوزند آگنهء « 3 » بسيار به كار نبرند و آگنهء

--> ( 1 ) - متن : خبز فجل ، در فرهنگهاى معروف به نظر نيامد ، ليوى در واژه‌نامهء كتاب آن را احتمالا به زياده‌هايى كه از مقوا و جز آن در لاى كفش مىگذارند معنى كرده است . ر ك : حاشيهء 3 همين صفحه ( 2 ) - طايفى ظاهرا منسوب به طايف نام شهرى كه در مشرق مكه واقع است . ( 3 ) - متن : حشو است كه به فارسى آگنه گويند به معنى آنچه بدان درون چيزى را پر كنند و به پا كنند ، و امروزه در اصطلاح كفشگران « لايى » گفته مىشود .